Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία

Αν δεν αλλάξετε τις ρυθμίσεις του προγράμματος περιήγησης, συμφωνείτε με αυτό.

Αποδέχομαι

300x600 R021

23 Ιαν 2014

Η οικογένεια εκπαιδεύει τα παιδιά της

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Γράφει η Μαρία Ξανθοπούλου

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (Π.Ο.Υ.) ο όρος "υγεία" δεν περιγράφει απλά την απουσία μιας ασθένειας, αλλά αναφέρεται σε μια κατάσταση "καλής" σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευεξίας. Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται σήμερα ως βιο-ψυχο-κοινωνική οντότητα και κάθε προσέγγιση που τον αφορά οφείλει να λαμβάνει υπ' όψιν και τις τρεις αυτές αλληλοσχετιζόμενες συνιστώσες δηλαδή τη βιολογική, την ψυχολογική και την κοινωνική.

Είναι σημαντικό να έχουμε στο μυαλό μας ότι κατά τη διάρκεια της ζωής μας έχουμε τη δυνατότητα με τη στάση μας άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα να βελτιώνουμε ή να επιβαρύνουμε κάποιον από τους τρεις ή και τους τρεις παραπάνω παράγοντες. Το θέμα της πρόληψης της ψυχικής και σωματικής υγείας αφορά ευρύτερα την κοινωνία μας και κατά συνέπεια την οικογένεια ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της Ελληνικής πραγματικότητας.

Η οικογένεια δεν είναι η μόνη κοινωνική ομάδα στη ζωή των παιδιών, αλλά είναι η πιο σημαντική γι' αυτά. Είναι αυτή που πρωτίστως τα «εκπαιδεύει» να έχουν μια γενικά θετική στάση για τη ζωή, να έχουν κριτική σκέψη, να εκφράζουν τις απόψεις και τα συναισθήματά τους. Μέσα σε αυτή μαθαίνουν αξίες ζωής, να επιβάλλονται στις παρορμήσεις τους, να αναλαμβάνουν ευθύνες, να κάνουν σωστές επιλογές, να σέβονται το περιβάλλον, τους άλλους αλλά και τον εαυτό τους, να συνεργάζονται, να δημιουργούν και να διατηρούν καλές σχέσεις. Εκπαιδεύονται κυρίως μέσα από την μίμηση των γονέων τους και υιοθετούν ένα υγιεινό τρόπο ζωής, να είναι και να αισθάνονται ασφαλείς, να καλλιεργούν την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση τους. 

Η οικογένεια σήμερα, έχει ανάγκη να αποκτά νέες δεξιότητες έτσι ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει στα νέα δεδομένα και τις προ-σ-κλήσεις των καιρών μας, ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του κάθε ατόμου που περιλαμβάνει. Ο ρόλος του γονιού έχει επίσης μια εξελικτική πορεία, χρειάζεται υπευθυνότητα, έχει απαιτήσεις και προσωπικούς περιορισμούς, είναι μια αξιοζήλευτη δουλειά που «παντρεύει» τη γνώση με το ένστικτο, την ευαισθησία με την αντοχή, την κατανόηση με τη σύγκρουση, τα όρια με την ευελιξία, το χιούμορ με τις απαιτήσεις, τις προσωπικές ανάγκες του γονιού με τις ανάγκες των παιδιών.

Η οικογένεια μπορεί και οφείλει να βοηθήσει στην πρόληψη μιας καλής υγείας. Η πρόληψη ξεκινάει πρώτα από τους ίδιους τους γονείς. Αφορά το κατά πόσο ο κάθε γονιός φροντίζει τον εαυτό του, τις δικές του ανάγκες και σχέσεις, την προσωπική του εξέλιξη. Ο γονιός είναι πρότυπο και έμπνευση ζωής για το παιδί.

Η ικανοποίηση που αντλούν οι γονείς από τη ζωή τους, από τις σχέσεις τους, τη δουλειά τους, δίνει δύναμη να μεγαλώσουν παιδιά αυτόνομα, με θέληση να διεκδικήσουν τη ζωή. Το να είναι κάποιος γονιός, λέγεται ότι είναι τέχνη. Είναι ένας ρόλος που απαιτεί συναίσθημα, γνώση, ενέργεια, χιούμορ, υπομονή, επιμονή, κατανόηση, θετική διάθεση. Ο γονιός έχει να συν-διαμορφώσει ένα κλίμα στην οικογένεια, μέσα στο οποίο το παιδί θα μάθει να αγαπάει, να σέβεται, να συνεργάζεται, να κρίνει, να κερδίζει και να χάνει, να επιλέγει, να ψάχνει, να εκφράζει τα συναισθήματά του όποια και αν είναι αυτά, να επικοινωνεί ουσιαστικά.

Τα χαρακτηριστικά αυτά μέσα στην οικογένεια, είναι δυνατόν να βάλουν τις προϋποθέσεις για την υγιή ανάπτυξη του παιδιού και παράλληλα να λειτουργήσουν προστατευτικά. Η θετική, ζεστή σχέση μεταξύ γονιών και παιδιών, η οποία προσφέρει αίσθηση ασφάλειας ακόμα και όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα μέσα στην οικογένεια είναι επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας.

Η ανοιχτή και άμεση επικοινωνία μέσα στην οικογένεια, μεταξύ συντρόφων αλλά και μεταξύ γονέων και παιδιών, προσφέρει θετικά οφέλη όπως, το μοίρασμα προσωπικών επιτυχιών αλλά και προβληματισμών, δίνει τη δυνατότητα για άμεση και έγκαιρη υποστήριξη μεταξύ των μελών σε δύσκολες καταστάσεις, και γενικά φέρνει τα μέλη της οικογένειας πιο κοντά.

Η δημιουργία και διατήρηση υγιών κοινωνικών σχέσεων (συγγενείς, φίλους, ευρύτερη κοινότητα κλπ.), δημιουργεί στα παιδιά την αίσθηση του «ανήκειν» σε ένα ευρύτερο περιβάλλον. Εκπαιδεύει τα παιδιά στο ότι οι άνθρωποι υπάρχουν και διαμορφώνονται μέσα από τις σχέσεις και όχι αποκομμένοι, επίσης μαθαίνουν να συνυπάρχουν εποικοδομητικά με τους άλλους ανθρώπους, κτίζοντας σταδιακά μια υγιή προσωπικότητα.

Η φροντίδα των γονιών για την ψυχική και σωματική τους υγεία λειτουργεί ως ένας ισχυρός θετικός παράγοντας για την υιοθέτηση μιας ανάλογης θετικής στάσης από την πλευρά των παιδιών. Το να έχουμε άμεση και ανοιχτή επικοινωνία με τους συντρόφους και τα παιδιά μας, να προσέχουμε τη διατροφή μας και την σωματική μας άσκηση, να έχουμε προσωπικό χρόνο και να παίρνουμε χαρά από τις δραστηριότητές μας.

Η ανάληψη μικρών ευθυνών και η οριοθέτηση δημιουργεί σταδιακά στα παιδιά την αίσθηση ότι μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και ότι είναι χρήσιμα. Οι σταθεροί και συνεπείς κανόνες είναι σημαντικοί και δίνουν πλαίσιο στη ζωή. Για τα παιδιά οι σαφής κανόνες θέτουν ασφαλή όρια και τα βοηθούν στη συμβίωση με τους άλλους. Στην πραγματικότητα τα ίδια τα παιδιά, παρότι συχνά αντιδρούν, χρειάζονται τους κανόνες και τα όρια γιατί τους δίνουν την αίσθηση της ασφάλειας και της ανακούφισης. Απώτερος στόχος βέβαια όλων αυτών είναι τα παιδιά να αποκτήσουν την ικανότητα της ευθύνης του εαυτού τους καθώς και της δικής τους εσωτερικής πειθαρχίας.

Η επαφή των γονέων με το εκπαιδευτικό περιβάλλον (σχολείο, φροντιστήριο, άλλη δραστηριότητα) το θετικό ενδιαφέρον και νοιάξιμο τους, είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες. Τα παιδιά, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς είναι ένα αλληλοσχετιζόμενο σύστημα το οποίο είναι σε διαρκή αλληλεπίδραση και το κάθε μέρος επηρεάζει και επηρεάζεται από το άλλο.

Τα χρόνια που το παιδί μεγαλώνει μέσα στην οικογένεια είναι καθοριστικά για την εξέλιξη και διαμόρφωσή του. Η οικογένεια αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από ένα σύνολο ατόμων που μοιράζονται ένα συγκεκριμένο φυσικό και ψυχολογικό χώρο. Η οικογένεια είναι ένα φυσικό κοινωνικό σύστημα με δικά του χαρακτηριστικά και ιδιότητες, το οποίο έχει αναπτύξει ένα σύνολο κανόνων, έχει αναθέσει ρόλους στα μέλη του, διαθέτει μια οργανωμένη δομή εξουσίας και έχει αναπτύξει πολύπλοκους φανερούς και μη φανερούς τρόπους επικοινωνίας και επίλυσης προβλημάτων που επιτρέπουν διάφορα καθήκοντα να εκτελούνται με αποτελεσματικό τρόπο. 

Μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα τα άτομα συνδέονται μεταξύ τους με ισχυρές, ανθεκτικές, αμοιβαίες συναισθηματικές προσκολλήσεις και πίστη που μπορεί να παρουσιάζουν διακύμανση όσον αφορά στην έντασή τους μέσα στο χρόνο, αλλά που ωστόσο διατηρούνται για ολόκληρη τη ζωή της οικογένειας.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

proioy fani

Μαρία Ξανθοπούλου

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Emvolio GIF 300 x 600

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 223 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Τελευταια Νεα

Top